Michał J. Sobociński — urodzony 28 marca 1990 w Nowej Soli, zamieszkały w Żarach. Z wykształcenia historyk i filolog angielski, z zawodu nauczyciel.

W swoich tekstach skupia się na relacji świata zewnętrznego ze światem wewnętrznym bohatera, operując językiem dostosowanym do wewnętrznego głosu głównego podmiotu tekstu. Opowiadania, czy specyficzne rozdziały jak np. w Wieszczbie Końca Czasów, są pisane zwykle z perspektywy głównego protagonisty.

Tworzy głównie opowiadania, a ich gatunek można zaklasyfikować jako szeroko rozumianą fantastykę. Również powieści autora stanowią w rzeczywistości zbiór połączonych ze sobą luźno krótszych form. Mogą one funkcjonować jako samodzielnie teksty, jednak spięte wspólnymi wątkami fabularnymi oraz oglądane z perspektywy całości, nabierają dodatkowego znaczenia, przekazując przede wszystkim autorską historiozofię. Zwłaszcza uniwersum Wieszczby Końca Czasów to świat bogaty, wielowątkowy i obfitujący w zróżnicowane postacie. Taki zabieg pomaga przyjrzeć się wykreowanej przestrzeni literackiej z punktu widzenia różnych narracji, a także wycieniować sylwetki poszczególnych bohaterów poprzez przedstawienie sposobu ich funkcjonowania w różnych środowiskach, z uwzględnieniem zaplecza psychologicznego, na który składają się pragnienia, ambicje oraz dotychczasowe przeżycia.

Styl zarówno książek, jak i opowiadań charakteryzuje się zwięzłością, niepozbawioną jednak stosownego nagromadzenia środków stylistycznych i figur retorycznych. Zabiegi te autor stosuje wprawdzie oszczędnie, lecz w sposób podkreślający kluczowe momenty fabuły. W swojej twórczości inspiruje się ponadto współczesnymi wydarzeniami ze świata socjologii i polityki, a także historycznymi faktami i anegdotami. Nie przepisuje ich jednak na realia swoich książek i opowiadań ani też ich nie modyfikuje, są one natomiast inkorporowane do tekstu, a następnie reinterpretowane w formie uzupełniających aluzji, jako swobodne nawiązania bądź też dowcipne sugestie.